Χαλβάς, χαλβαδόπιτα, λουκούμια. Νηστίσιμα, θρεπτικά γλυκά με ιστορία αιώνων.

Ο γνωστός σε όλους μας χαλβάς κάνει την πρώτη του εμφάνιση τον Μεσαίωνα. Παίρνει το όνομά του από την αραβική λέξη Χαλ που σημαίνει γλυκό. Στην Ελλάδα, έρχεται μετά την καταστροφή της Σμύρνης. Τους «χαλβατζήδες πρόσφυγες» που τον πουλούσαν, τους συναντάμε κυρίως στον Πειραιά και τη Μακεδονία. Κύριο και αγαπημένο πλέον συστατικό του, το ταχίνι! Λόγω του σουσαμιού και των ξηρών καρπών, ο χαλβάς είναι εξαιρετικά θρεπτικός, πλούσιος σε πρωτεΐνες, αμινοξέα και άλλα συστατικά απαραίτητα για τον οργανισμό, ειδικά σε κάθε σαρακοστή.

Το λουκούμι, πάλι, είναι παραδοσιακό γλύκισμα της Τούρκικης κουζίνας, από τον 15ο αιώνα. Σερβίρεται σε μικρά κυβάκια και συχνά περιέχει αμύγδαλο. Βγαίνει σε διάφορες γεύσεις, όπως το τριαντάφυλλο, το περγαμόντο και η μαστίχα. Σε εμάς ήρθε τον 19ο αιώνα και κατά τόπους έχουν δημιουργηθεί διαφορετικές εκδοχές που εμπλούτισαν την αρχική συνταγή. Στις Σέρρες παράγεται ένα τοπικό είδος λουκουμιού, ο λεγόμενος ακανές, με έντονη γεύση γιατί φτιάχνεται με κατσικίσιο βούτυρο. Μια ακόμα χαρακτηριστική συνταγή παράγεται στην Κομοτηνή και ονομάζεται σουτζούκ λουκούμ. Φυσικά, για την παραγωγή λουκουμιών φημίζεται η Σύρος, η οποία επίσης είναι γνωστή για τις χαλβαδόπιτές της.

Σίγουρα έχετε δοκιμάσει λουκουμάκι μαζί με τον καφέ σας κι ένα ποτήρι δροσερό νερό. Ακόμα, σίγουρα έχετε γλυκαθεί κάποια Σαρακοστή με ένα κομμάτι μακεδονικό χαλβά.

Ήρθε η ώρα να απολαύσετε αυτά τα παραδοσιακά θρεπτικά και νόστιμα γλυκίσματα σε μια διαφορετική συνταγή, που μας προτείνει παρακάτω ο chef κ. Παπουτσάκης.